TRF


Nasıl ki türk solunun elinden Kürt Meselesini alıp bir kenara koysanız elinden oyuncağı alınmış çocuk gibi öylece kalakalır türk liberallerinin elinden de Taraf’ı alırsanız aynı durumda kalırlar. Taraf gazetesi attığı 3-5 manipülatif manşetle, usulsüzlüklerin başını alıp gittiği siyasi davalarda emniyetten postalanan gizli titrli belgelerle iktidarın ekmeğine bal-kaymak sürmekten başka bir nane yemeyen vasat bir medya organıydı. Zaten Kürt Meselesi, Ermeni Soykırımı gibi spesifik konular haricinde tipik AKP entelijansiyasının gevelediği zırvaları dillendirmekten öte bir şey yapmıyordu. Nişanyan’ın kovulması, eşçinseller hakkındaki homofobik tutumları, ‘10 referandumunda erkler ayrılığını yerle bir edecek düzenlemeleri desteklemeleri Taraf’ın hangi çizgide olduğunun anlaşılmasını sağlayabilecek tonlarca örnekten birkaç tanesi sadece. 

Erdoğan hükümetine olan karikatür kıvamında muhalefetiyle, “daha karpuz kesecektik” gibi muhafazakar küstahlığını şehvetle kusma şevkiyle, tüm muhalif enerjisini İdris Naim özelinde göstermesi ile Taraf gazetesi bir yayın kuruluşunda başgösterebilecek tüm kaypaklıkları taşıyordu. Kuruluş amacı ülkede sağdan sola özgürlük ve demokrasinin bir harmonisini yaratmak olan gazete yeri geldi “ne mozaiği ulan mermerdir mermer” kıvamında tavırlar sergiledi yeri geldi muktedirin hayırhahlığını göstermesi için zaten olmayan duruşundan ödün üstüne üstüne ödün verdi.

Altan kardeşlerin koordine ettiği 2. Cumhuriyet ekolünün kağıt medyadaki temsilcisi denebilecek gazete adeta kutsaliyet atfettiği “özgürlük ve demokrasi” aşkı adına gümbür gümbür gelmekte olan sivil totaliteryenizmi görmezden gelip askeri vesayetle mücadele ettiğini sanarak kendini avutmuş ve sürecin muhafazakar hegemonyanın tüm hodbinliği ile ensemizde nefesini hissetmemizle sonuçlanmasının en büyük müsebbiblerinden biri olmuştur. Tüm tutarsızlıkları ve aymazlıkları ile belki de muhafazakar otokrasinin yavaş yavaş iliklerimize kadar işlemesine sebep olan bu gazete, son zamanlarda taraftarlarına yaşattığı burukluklara rağmen avuçları patlatırcasına alkışlanmayı değil yeni otoriter rejimin meşruiyet aracı olma hevesiyle yanıp tutuştuğu için pek de hoş olmayan, galiz ifadeleri hak etmektedir. Taraf gazetesi bir süreç gazetesiydi, belli bir misyonu vardı ve o misyonunu tamamlayalı epey oldu. Bu durumda bize düşen ise iktidarın muhalif palyaçoları konumunda olan Taraf, Aydınlık ve Sözcü şürekasına bakıp sessiz sessiz gülmek olacak sanırım. Hala daha Taraf’ta kendi değerlerinden nüveler bulmaya çalışan liberallere ise oynadıkları tiyatroda rollerinin bitmesine pek zaman kalmadığını söylemek de “kral çıplak” demekten ziyade tünelin ucunun gözüktüğünü işaret etmek olsa gerek.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s